ನವೀನ್ ಮಾಸ್ಟರ್
M.A B.Ed
“ಒಂದು ಮನೆ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು, ಸಿಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಗೋಡೆಯಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೊಂದು ಜೀವ ಬರುವುದು ಅಲ್ಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ. ಆ ಜೀವ ತುಂಬುವ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿ ಗೃಹಿಣಿ.”
ಬೆಳಗಿನ ಸೂರ್ಯಕಿರಣ ಮೂಡುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಎದ್ದು, ಇಡೀ ಮನೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿ, ಎಲ್ಲರ ದಿನವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸಲು ತನ್ನ ಇಡೀ ದಿನವನ್ನೇ ಮುಡಿಪಾಗಿಡುವ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದೆ. ಅವರೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ “ಗೃಹಿಣಿ”. ಯಾವುದೇ ವೇತನವಿಲ್ಲದೆ, ರಜೆಗಳಿಲ್ಲದೆ, ದೂರುಗಳಿಲ್ಲದೆ 24 ಗಂಟೆಗಳೂ ದುಡಿಯುವ ಈ ಅಸಾಧಾರಣ ಜೀವದ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬೆಲೆಯೂ ಸಾಲದು.
ಬೆಳಗಿನ ಬಿಸಿಯಾದ ಕಾಫಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಾತ್ರಿಯ ನಿದ್ರೆಯ ತನಕ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಇಷ್ಟ-ಅಷ್ಟಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನದೇ ಕನಸುಗಳನ್ನು, ಆಸೆಗಳನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದ ನಗುವಿಗೇ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡುವ ಗೃಹಿಣಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಮನೆಯ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬೆನ್ನೆಲುಬು. ಆದರೆ, ದುಃಖದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ – ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದರೂ ಈಕೆಯ ಶ್ರಮ ಬಹುತೇಕ ಬಾರಿ “ಇದು ಆಕೆಯ ಕರ್ತವ್ಯ” ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಲೇಖನವು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಗೃಹಿಣಿಯ ದಿನಚರಿಯ ಬಗೆಗಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ, ಅವಳ ಅತೃಪ್ತ ಕನಸುಗಳು, ಮೌನ ಕಣ್ಣೀರು, ಅಕ್ಕರೆಯ ನಗು ಮತ್ತು ಆ ತ್ಯಾಗಮಯ ಬದುಕಿನ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಮಹಾನ್ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ. ಬನ್ನಿ, ಅಡುಗೆಮನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವ ಆ ಅಗಾಧ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸೋಣ.
“ಯಾವ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸದೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ಲೋಕವನ್ನೇ ಕುಟುಂಬದವರ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಗೃಹಿಣಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯ ನಿಜವಾದ ದೇವರು.”
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಗೃಹಿಣಿಯೂ ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಂಡಿರುತ್ತಾಳೆ. ತಾನೂ ಓದಬೇಕು, ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುತ್ತಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಸಂಸಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬ ನೊಗ ಹೆಗಲೇರಿದ ಕೂಡಲೇ, ತನ್ನ ಆಸೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಡಚಿ ಕಪಾಟಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಗಂಡನ ಯಶಸ್ಸು, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ನೆಮ್ಮದಿಯೇ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಗುರಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಯಾವ ಅಳತೆಗೋಲೂ ಸಾಲದು.
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವ ಉದ್ಯೋಗಿಗೆ ಸಂಬಳವಿದೆ, ಬಡ್ತಿಯಿದೆ, ರಜೆಗಳಿವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಸೆಯೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಗೃಹಿಣಿಯ 24 ಗಂಟೆಗಳ ನಿರಂತರ ಸೇವೆಗೆ ಯಾವುದೇ ವೇತನವಿಲ್ಲ. ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದು, ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯುವುದು, ಮಕ್ಕಳ ಹೋಮ್‌ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಮನೆಯವರ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರಿಸುವುದು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಕೆಯ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ತಡರಾತ್ರಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದರೂ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಮುಂಜಾನೆಯೇ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವ ಆಕೆಯ ಶಕ್ತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅತಿಮಾನುಷವಾದದ್ದು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೈಹಿಕ ಆಯಾಸಕ್ಕಿಂತ ಮಾನಸಿಕ ನೋವುಗಳೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಮನೆಯವರ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೋಪ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು ಆಕೆಯ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದರೂ, ಆಕೆ ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಕುಟುಂಬದವರ ಇಷ್ಟದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಬಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಈ ವಿಶಾಲ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಎರಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳು ಅಥವಾ ಒಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಪುಟ್ಟ ನಗು ಮಾತ್ರ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಗೃಹಿಣಿ ಒಂದು ದಿನ ಮನೆಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಇಡೀ ಮನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ವಸ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹುಡುಕಾಡಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆಯೇ ಆ ಮನೆಯ ಕಣ್ಣು, ಆಕೆಯಿಲ್ಲದ ಮನೆ ನಿರ್ಜೀವ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಕೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಡತಿ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯಲ್ಲ; ಇಡೀ ಕುಟುಂಬದ ದೇವತೆ.
ಎಲ್ಲರ ಸಲಹುವಾ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡುವ ಅವಳಿಗೆ,, ತನ್ನನ್ನು ಯಾರಾದ್ರೂ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಸಣ್ಣ ಆಸೆ ಇರುತ್ತದೆ,,
“ಹೌಸ್‌ವೈಫ್ ಅಂದರೆ ‘ಫ್ರೀ’ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ನಾವು ಗಂಡಸರು ಆಡುವ ‘ಮನೆಕೆಲಸ’ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಪದದ ಹಿಂದೆ, ಸಮುದ್ರದಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಮುಗಿಯದ ಶ್ರಮವಿದೆ.
ಪುರುಷರ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯವಿರುತ್ತದೆ, ಒಂದು ನಿಗದಿತ ಮಿತಿಯಿರುತ್ತದೆ (Duty Hours). ಆದರೆ, ಗೃಹಿಣಿಯರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ; ಬೆಳಗಿನ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವವರೆಗೆ ಅವಳ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಅವರ ಕೆಲಸದ ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸಮುದ್ರವಿದ್ದ ಹಾಗೆ – ಆಳ ಅಳಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯ, ಅಲೆಗಳಂತೆ ನಿರಂತರ. ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಗೃಹಿಣಿಯರು ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾಡುವ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾವ ಪುರುಷನೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ವಾರ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ! ಏಕೆಂದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮವಲ್ಲ; ಇದು ಅದೆಷ್ಟೋ ಜೀವಗಳನ್ನು ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವ ಪ್ರೀತಿ, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ತ್ಯಾಗದ ಸಂಗಮ.”
ಗೃಹಿಣಿಯ ಈ ಅಗಾಧ ಶ್ರಮವನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರಶಂಸಿಸುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆಕೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯ. “ನೀನೇನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ ಇಲ್ಲಿ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಬದಲು, “ನೀವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಬೆನ್ನುತಟ್ಟುವ ಸಣ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಸಾಕು, ಆಕೆಯ ಎಲ್ಲ ಆಯಾಸವೂ ಮಂಜಿನಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಗೃಹಿಣಿಯರೇ,,,,, ಇನ್ಮುಂದೆ,,,
“ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ಮುಜುಗರ ಪಟ್ಕೊಂಡು ನಾನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಗೃಹಿಣಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ಬೇಡಿ,,,ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಗರ್ವದಿಂದ ಗೌರವದಿಂದ ಹೇಳಿ ನಾನು ಒಂದು ಮನೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಗೃಹಿಣಿ ಅಂತ”
“ಮನೆಯ ದೀಪ ಹಚ್ಚಲು ಎಣ್ಣೆ-ಬತ್ತಿ ಬೇಕು, ಆದರೆ ಆ ಮನೆಯನ್ನೇ ಒಂದು ದೇಗುಲದಂತೆ ಬೆಳಗಲು ಒಬ್ಬ ಗೃಹಿಣಿಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಜೀವವೇ ಸಾಕು. ಅವಳೇ ನಿಜವಾದ ಗೃಹಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಅವಳೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಶಕ್ತಿ.”
ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ನವೀನ್ ಮಾಸ್ಟರ್….
ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ…