“ಶಿಕ್ಷಣವು ಕೇವಲ ಬಕೆಟ್ ತುಂಬಿಸುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಜ್ಞಾನದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.” ಮಹಾನ್ ಚಿಂತಕ ಡಬ್ಲ್ಯೂ.ಬಿ. ಯೀಟ್ಸ್ ಅವರ ಈ ಮಾತು ಇಂದಿನ 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಆಧುನಿಕ ಯುಗಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಕಪ್ಪು ಹಲಗೆ, ಸೀಮೆಸುಣ್ಣ, ಶಿಸ್ತಿನ ಬೆತ್ತ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡಿದೆ. ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಿದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಗ್ರಂಥಾಲಯದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಅದು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, “ನಾನು ತರಗತಿಗೆ ಬಂದು ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ” ಎನ್ನುವ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಈ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಗೆಲ್ಲುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಆಳವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಯೋಣ.
೧. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸದ್ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಾಕ್ಷರತೆ (Tech-Savvy Educator)
ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ನೇಟಿವ್ಸ್’ (Digital Natives) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಅವರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಮೊಬೈಲ್, ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿದವರು. ಇಂತಹ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹಳೆಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬೋಧನಾ ಶೈಲಿಗಳು ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಆಧುನಿಕ ಶಿಕ್ಷಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ನೋಡದೆ, ಮಿತ್ರನಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಬೋಧನೆ: ಕೇವಲ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡುವ ಬದಲು ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅನಿಮೇಷನ್ ವೀಡಿಯೊಗಳು ಮತ್ತು ಆಡಿಯೊ-ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಪಾಠ ಮಾಡಬೇಕು. ಜಟಿಲವಾದ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಇತಿಹಾಸದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು 3D ವೀಡಿಯೊಗಳ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸಿದಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಅಚ್ಚೊತ್ತುತ್ತದೆ.
ಆನ್ಲೈನ್ ಪರಿಕರಗಳ ಬಳಕೆ: ‘Kahoot’, ‘Quizizz’ ಅಥವಾ ‘Google Classroom’ ನಂತಹ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಆಟದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಸಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು. ಇದು ತರಗತಿಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕ: ಚಾಟ್ಜಿಪಿಟಿ ಅಥವಾ ಜೆಮಿನಿಯಂತಹ ಎಐ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಾಠದ ಯೋಜನೆ (Lesson Plan) ತಯಾರಿಸಲು, ಹೊಸ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ, ನೆನಪಿಡಿ—ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಬೋಧನೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅದು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
೨. ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಸದಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿರುವುದು (Lifelong Learning)
“ಯಾರು ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬೋಧಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.” ಜಗತ್ತು ಪ್ರತಿ ಸೆಕೆಂಡಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನ ಇಂದು ಹಳೆಯದಾಗಿರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಲು ಸದಾ ಜ್ಞಾನದ ಹಸಿವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು.
ವಿಷಯದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭುತ್ವ ಹಾಗೂ ಅಪ್ಡೇಟ್: ನೀವು ಬೋಧಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು, ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓದುತ್ತಿರಬೇಕು. ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಇರಬೇಕು.
ವೃತ್ತಿಪರ ತರಬೇತಿಗಳು: ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರ ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳು (Workshops), ಸೆಮಿನಾರ್ಗಳು ಮತ್ತು ‘Coursera’ ಅಥವಾ ‘SWAYAM’ ನಂತಹ ಆನ್ಲೈನ್ ಕೋರ್ಸ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಬೋಧನಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು.
೩. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿ (Empathy & Emotional Intelligence)
ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಪಾರ ಒತ್ತಡವನ್ನೂ ತಂದಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪ್ರಭಾವ, ಹೆತ್ತವರ ಅತಿಯಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಪೈಪೋಟಿ ಮತ್ತು ಒಂಟಿತನ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕ ಕೇವಲ ‘ಜ್ಞಾನದಾತ’ನಾಗದೆ ‘ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚಕ’ (Counselor) ಆಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಓದುವ ಕಲೆ: ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಅವನ ಅಂಕಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದರೆ, ಅವನನ್ನು ಬೈಯುವ ಬದಲು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಭಯಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣ: ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತಪ್ಪು ಉತ್ತರ ನೀಡಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು. “ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದು ಕಲಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ” ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಭಯವಿರಬಾರದು, ಗೌರವವಿರಬೇಕು.
೪. ಕೌಶಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಮತ್ತು ಜೀವನಮುಖಿ ಶಿಕ್ಷಣ (Skill-Based & Value Education)
ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ೧೦೦ ಕ್ಕೆ ೧೦೦ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಏಕೈಕ ಗುರಿಯಾಗಬಾರದು. ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಬಂದಾಗ ಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಬೇಕು, ಉದ್ಯೋಗ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ.
ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆ (Critical Thinking): ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ “ಏನು ಓದಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ “ಹೇಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕು” ಎಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡಿ. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲು (Group Discussion) ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವ ಗುಣವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ.
ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು (Life Skills): ಸಮಯದ ನಿರ್ವಹಣೆ (Time Management), ಒತ್ತಡ ನಿರ್ವಹಣೆ, ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು (Communication Skills) ಪಾಠದ ನಡುವೆಯೇ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು.
ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಶಿಕ್ಷಣ: ಜಗತ್ತು ಎಷ್ಟೇ ಆಧುನಿಕವಾದರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುವಂತಹ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಹಳೆಯದಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ನಡವಳಿಕೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಇವುಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು.
೫. ಕಥಾವಳಿ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಬೋಧನೆ (Creative Story telling)
ಒಬ್ಬ ಸಾಧಾರಣ ಶಿಕ್ಷಕ ಪಾಠವನ್ನು ಕೇವಲ ಓದಿ ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ಅದನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ದರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಏಕತಾನತೆ (Boredom) ಬರದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬೋಧನೆ (Storytelling Method): ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕಠಿಣವಾದ ಗಣಿತದ ಸೂತ್ರ ಇರಲಿ ಅಥವಾ ವಿಜ್ಞಾನದ ತತ್ವವಿರಲಿ, ಅದನ್ನು ನೈಜ ಜೀವನದ ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಕ ಕಥೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ರಂಗಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅಭಿನಯ: ಭಾಷಾ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ (ಕನ್ನಡ, ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್) ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ವಾಚಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವಾಗ ಶಿಕ್ಷಕ ಸ್ವತಃ ಧ್ವನಿಯ ಏರಿಳಿತ, ಹಾವಭಾವಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲಿಸಿದರೆ ತರಗತಿಯ ಕೊನೆಯ ಬೆಂಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೂ ಎದ್ದು ಕುಳಿತು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.
೬. ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ (Inclusivity in Classroom)
ಒಂದು ತರಗತಿ ಎನ್ನುವುದು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅತಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಸರಾಸರಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೂ ಇರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಲಿಯುವ (Slow Learners) ಮಕ್ಕಳೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
ವಿಶೇಷ ಗಮನ: ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರ ಹೇಳುವ ಐದು ಜನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಷ್ಟೇ ಇಡೀ ಕ್ಲಾಸ್ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಡಬೇಕು. ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತು ಮುಜುಗರದಿಂದ ಮುದುಡಿಹೋಗುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಬಳಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿ, ಅವನ ಬೆನ್ನು ಸವರಿ, “ನಿನಗೂ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ” ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗುರು.
ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ: ಎಲ್ಲರೂ ಓದಿನಲ್ಲೇ ಫಸ್ಟ್ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ, ಮಗದೊಬ್ಬ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿರಬಹುದು. ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು.
೭. ಪೋಷಕರೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಬಾಂಧವ್ಯ (Teacher-Parent Relationship)
ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ ಮನೆಯೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹೆತ್ತವರೂ ಕೂಡ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಕೊಂಡಿ ಇರಬೇಕು.
ಕೇವಲ ಪೋಷಕರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ (PTM) ಮಗುವಿನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ ದೂರು ನೀಡುವ ಬದಲು, ಮಗುವಿನ ಧನಾತ್ಮಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು.
ಮಗುವಿನ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪೋಷಕರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು.
ಉಪಸಂಹಾರ:
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ೯ ರಿಂದ ೪ ರವರೆಗಿನ ಕಚೇರಿ ಕೆಲಸವಲ್ಲ (Job), ಅದೊಂದು ಪವಿತ್ರವಾದ ಜೀವನ ವ್ರತ (Mission). ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳಿದರೂ, ರೋಬೋಟ್ಗಳು ಅಥವಾ ಗೂಗಲ್ ಎಂದಿಗೂ ಒಬ್ಬ ಜೀವಂತ ಶಿಕ್ಷಕನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ‘ಮಾಹಿತಿ’ಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲದೇ ಹೊರತು ‘ಸಂಸ್ಕಾರ’ವನ್ನಲ್ಲ.
ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಲು ಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಹೃದಯ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಿದ್ಧತೆ ಇರಬೇಕು. ಯಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗೌರವದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೇ ಈ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರು. ಅಂತಹ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಾತ್ರ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಜ್ವಲಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಲೇಖನ :- ನವೀನ ಹಬೀಬ ಅತಿಥಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು,
ಖ್ಯಾತ ಚಿಂತಕರು,ಪ್ರೇರಕ ಭಾಷಣಕಾರರು.